- Zostaw mnie! - krzyknęłam, odsuwając się od niego.
- Czemu?
- Bo mnie śledzisz, i... - nie dokończyłam, bo przerwał mi.
- Nie śledzę cię. Udałam, że nie usłyszałam.
- Dobra, teraz sobie idę. I mnie nie zobaczysz... - powiedziałam, i zrobiłam się niewidzialna.
- Ej! gdzier jesteś!? No gdzie?! - krzyczał cały czas. Ja zaś usiadłam na wodzie.
- Za dużo tego krzyczenia... - powiedziałam, i odebrałam mu głos. Oczywiście później oddam, ale nie teraz...
Toshiro?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz